മാതൃഭാഷ മറന്നിരിക്കുന്നു ഞാൻ

-
മാതൃഭാഷ  മറന്നിരിക്കുന്നു  ഞാൻ. 
പേച്ചിപ്പോഴും അതിലെങ്കിലും 
എഴുത്തധികവും  ആംഗലേയത്തിലാണിന്ന്. 
കണ്ടും കേട്ടും വായിച്ചും ഞാൻ പ്രണയിച്ചൊരെൻ 
ആംഗലേയഭാഷക്കു മുന്നിൽ  
ഇന്നെന്റെ മലയാളം ഇല്ലാതാവുന്നവല്ലോ? 

എന്നോ നിലച്ചുപോയ
 മലയാളപഠനത്തെയോർത്ത്  
വിലപിച്ചിട്ടില്ല ഞാനൊരിക്കലും.
എങ്കിലുമിപ്പോൾ ദുഖത്തോടെ  
മനസിലാക്കുന്നു ഞാൻ 
പലതും മറന്നിരിക്കുന്നുവെന്നു. 

വെറുമൊരു സംസാരമാധ്യമം 
മാത്രമായിരിക്കുന്നു എന്നിലെ മലയാളം ഇന്ന്  
തെല്ലുമെഴുതാതെ മാതൃഭാഷയെ 
ഞാനൊരു മധുരമാം ഓർമ്മയാക്കി. 
വല്ലപ്പോഴും ഓർത്തു സന്തോഷിക്കാനും 
കൊട്ടിഘോഷിക്കാനുമുള്ളൊരു 
ഭാഷാമൂർത്തിയാക്കി. 

ജനിച്ചു വീണനാൾ മുതൽ 
പറഞ്ഞുശീലിച്ച എന്റെ ഭാഷയെ 
ഞാനന്യമാക്കിത്തീർത്തിരിക്കുന്നു! 
ഞാനോ യഥാർത്ഥ മലയാളി?

Comments

  1. issac5 September 2021 at 04:33

    മഹാൻ,
    താങ്കൾ പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ഏതാനും നാളുകൾ മുൻപ് വരെ ചിന്തിച്ചിരുന്ന വ്യക്തി ആണ് ഞാൻ . മലയാളി ആയി ജനിക്കുന്നവർ എങ്കിലും മലയാളം സംസാരിക്കണം , കേരളത്തിന് പുറത്ത് പോകുന്ന മാതാപിതാക്കൾ അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ മലയാളം സംസാരിക്കാനും എഴുതാനും പഠിപ്പിക്കണം എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്ന വ്യക്തി ആയിരുന്നു ഞാൻ . പക്ഷെ ഈ അടുത്ത എന്റെ നിർബന്ധബുദ്ധി ശമിച്ചു . ഭാഷ അത് ഏതായാലും അതിന്റെ പ്രാഥമിക ലക്‌ഷ്യം വിവരവിനിമയം ആണ് . എഴുത്തച്ഛൻ എന്ന വ്യക്തി കൊടുത്ത പ്രചാരണം കൊണ്ട് മലയാളം വളരുന്നതിന് മുൻപ് ഇവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്നത് തമിഴ് അല്ലെങ്കിൽ തമിഴ് ചേർന്ന ഭാഷകൾ ആയിരുന്നു എന്നുള്ളത് നമ്മൾ ഓർക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അന്ന് നമ്മൾ ഇന്ന് മലയാളത്തിന് വേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ അന്നത്തെ ഭാഷകളുടെ വക്താക്കൾ ആയി ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കും. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മാതൃഭാഷ നേരിടുന്നതും കാലത്തിന് അനുസൃതമായി സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റം ആണ്.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

On being on the cusp of 22.

-
Today is the 21st of June, 2016. That means I'm a 21 year old only for 6 more days. Unless I die within that time, there is no forever21 tag for me. See, that's the thing about 22. There's nothing fabulous associated with it, you know. It's just two twos. It's pretty much like 21 minus the fancy tags. There are ages which come with a lot of hype. For example, 13 is your official entry into teenage. For the rest of your life till you become an adult, you're in this category called teenage and with it come tags like "rebel", "awesome", "crazy", "sweet" and a gazillion others. And then comes 18, which is when you finally become an adult. 19 is when you're an adult and yet a teenager. 19 is basically you at your most clueless. 20 is the mark of you finally feeling like an adult, since the teenager tag is lost at 20. 21 is again all sorts of awesome. You are, for all intents and purposes, an adult at 21. And there are ...
Read more

The Carcass of My Imagination

-
I’ll tell you the story of how my imagination was shot By none but me and why I crafted that disturbing plot. I had to free my imagination when in the clutches of clichés it was caught What else could I do when unruly words too went on their own trot? For long I tried but colourless words were all I ever wrote Words that were always far less too eloquent than what I’d have thought Over the blank page once again I saw them menacingly gloat Before parting with my imagination and leaving it to rot. So I slew it and then the carcass of my imagination, I watched it float On the white expanse like a capsized boat Near to it lay undead yet lifeless like a big blot Of blood, words, nay- remnants of a lost battle I once fought. Trickled from the carcass of my imagination like blood that wouldn’t clot Few absurd words and to bury the carcass, my pen I mournfully sought And a eulogy I searched in the depths of my ink pot Rest in peace, I wrote. The saddest cl...
Read more

The Little Girl That I Was

-
Flipping through an old album I saw myself smiling A smile that I seem to have lost in these days so glum Memories of a time with no ailing The picture showed me asleep In the arms of my mother Carelessly happy, I slept deep For I found heaven in the arms of no other Flipping through the pages, I dived farther Into the images of my lovely childhood Of the baby me kissing my father Of my brother and I wrapped in a hug, warm and good. I felt a sudden rush of emotions And warm tears flooding up in my eyes For I've now grown up to a world where bliss equals pretensions Where innocence is long lost and where truth equals lies. Closing the album, I sat against my window Closing my eyes, I tried to relive those moments I remembered the solemn smile I had years ago And realized I haven't lost it among the surging sentiments Soon it struck me, all that I miss is not gone I still have around me the love, the care and the smiles I had those things of joy even when I...
Read more