കുഞ്ഞിക്കിളിക്ക് പറക്കണം

-
ചിറകുകൾ മടക്കിവെച്ചെത്ര നാൾ?
പറക്കാൻ കൂട്ട് തേടി ഇനിയെത്ര നാൾ?
കൂടുവിട്ടൊരു നാൾ പറക്കും, കുഞ്ഞിക്കിളിയുടെ ശപഥം.
ഇവിടം മടുത്തോ, എന്തേ ഇവിടം സുന്ദരമല്ലാഞ്ഞിട്ടോ?

 അല്ല, ഈ കൂടും മരങ്ങളും കാടും
എന്നും  സുന്ദരം തന്നെ, കുഞ്ഞിക്കിളിക്കറിയാം.
ഇവിടെ പൂമ്പാറ്റകൾ കളിക്കുന്നു, കാറ്റു വീശുന്നു.
ഇവിടെന്നും വസന്തമല്ലേ? എങ്ങും സന്തോഷമില്ലേ?

 ഇവിടെ നിനക്ക് എന്താണ് കുറവ്, കൂട്ടുകാർ ചോദിക്കുന്നു.
കുഞ്ഞിക്കിളിക്ക് പറക്കണം, അത്ര തന്നെ.
ഇവിടുത്തെ മരങ്ങൾക്കും മൈതാനങ്ങൾക്കുമപ്പുറം  ഒരു ലോകമില്ലേ?
അവിടെ ജീവിതം വ്യത്യസ്തമാണോ? അവിടെ കിളികൾ പറക്കാറുണ്ടോ?

 അതറിയാൻ  അങ്ങോട്ട്‌ പോവുകയല്ലാതെന്ത്  വഴി?
കുഞ്ഞിക്കിളിക്ക് കൂടൊരു ചങ്ങലയില്ലാ ചങ്ങലയായി.
പറക്കാൻ അറിയാത്ത ചിറകുകൾ  ബന്ധനങ്ങളും
കുഞ്ഞിക്കിളിക്ക് പറക്കണം, അത്ര മാത്രമറിയാം.

 സ്നേഹത്താൽ കെട്ടിയ കൂട്ടിൽ കുഞ്ഞിക്കിളിയൊരു ഏകാകിയായ്‌
അകലങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരുക്കുന്നൊരറ്റമൈനയായി 
പുറംലോകം സ്വപ്നം കണ്ടു വളർന്ന കിളിക്ക്‌പക്ഷേ   
പറക്കുവാനെന്തേ ഇന്നും മടി? കൂടുവിട്ടു  പോകാനെന്തേ ഇന്നും ഭയം?


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Carcass of My Imagination

-
I’ll tell you the story of how my imagination was shot By none but me and why I crafted that disturbing plot. I had to free my imagination when in the clutches of clichés it was caught What else could I do when unruly words too went on their own trot? For long I tried but colourless words were all I ever wrote Words that were always far less too eloquent than what I’d have thought Over the blank page once again I saw them menacingly gloat Before parting with my imagination and leaving it to rot. So I slew it and then the carcass of my imagination, I watched it float On the white expanse like a capsized boat Near to it lay undead yet lifeless like a big blot Of blood, words, nay- remnants of a lost battle I once fought. Trickled from the carcass of my imagination like blood that wouldn’t clot Few absurd words and to bury the carcass, my pen I mournfully sought And a eulogy I searched in the depths of my ink pot Rest in peace, I wrote. The saddest cl...
Read more

ചില തായ് ഓർമ്മകൾ

-
എന്റെ  പ്രിയപ്പെട്ട പല ഇടങ്ങളും ഭാവനയും കൂട്ടിച്ചേർത്തു  ഒരുക്കിയ ഒരു ദൃശ്യ വിരുന്നു പോലെ തോന്നുന്നു ക്രാബി. ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന റിസോർട്ടിന്റെ ചുറ്റുപാടുകൾ കണ്ടാൽ കേരളത്തിലെ ഒരു വീടും പറമ്പും എന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തോന്നിപ്പോകും, പശ്ചാത്തലത്തിലെ ക്ലിഫ് ഒഴിച്ച് നിർത്തിയാൽ. പറമ്പു നിറയെ മാവും പ്ലാവും തെങ്ങും കൗങ്ങും മുളയും വാഴയും പച്ചപ്പ്‌ വിരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. മണ്ണിൽ lawns വെച്ച് പിടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല; താനേ വളർന്നു വരുന്ന പുല്ലുകളും, പൊഴിഞ്ഞു വീണ പ്ലാവിലയും മാവിലയും, അങ്ങിങ്ങായി തലപൊക്കുന്ന വട്ടയില ചെടികളും പൊന്തി മുളച്ചു വരുന്ന ചേമ്പും മറ്റും ആണ് പറമ്പിൽ ചുറ്റും. ഞങ്ങളുടെ കോട്ടജിന്റെ മുറ്റത്തു തന്നെ നിൽക്കുന്നു ഒരു ചെറിയ ഒട്ടുമാവ്, അതിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നു  പച്ചമാങ്ങകളുടെ മൂവർസംഘം. മാവിലകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂവർസംഘം തങ്ങളുടെ ഖാതകരെ കുറിച്ചോർത്തു  ദിനങ്ങൾ ചിലവഴിക്കുകയിരിക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ വെറുതെ ചിന്തിച്ചു. കിളികൾക്കു ഭക്ഷണം ആവുമോ അതോ റിസോർട് നടത്തിപ്പുകാർ എടുത്ത് വല്ല തായ് അച്ചാറും ഉണ്ടാക്കുമോ എന്നായിരിന്നിരിക്കുമോ അവരുടെ ചിന്ത?  മറ്റൊരു സാമ്യം എന്താണെന്ന് വെച്ച...
Read more

ചുവപ്പ്

-
ചുറ്റിലും നിറയും അഴകാണ് ചുവപ്പ്.  തൊടിയിലെ ചെമ്പരത്തി വിരിയുമ്പോഴും  തെച്ചിക്കൂട്ടം ഇളകുമ്പോഴും ചുവപ്പാണ്; പ്രഭാതപ്രദോഷങ്ങളിൽ വിണ്ണും മണ്ണും ലോകവും ചുവപ്പാണ്. ജീവന്റെ നിറവും ജീവിതത്തിൻ താളവും ചുവപ്പാണ്. പ്രണയകാമക്രോധങ്ങൾ സന്തോഷസന്താപങ്ങൾ ജയപരാജയങ്ങൾ സ്നേഹവിദ്വേഷങ്ങൾ;  സർവ്വതും ചുവപ്പിൻ വ്യതിയാനങ്ങൾ മാത്രം. ചുവപ്പാണ് ചുറ്റിലും. ചുവപ്പാണ് എന്നിലും. നെറ്റിയിൽ ഞാൻ സസൂക്ഷ്മം വരയ്ക്കുന്ന പൊട്ടിലും;   നീ ചുംബിക്കുമ്പോൾ എന്റെ അധരങ്ങളിലും; കാലുകൽക്കിടയിലൂടൊഴുകുന്ന സ്ത്രീത്വത്തിലും ചുവപ്പാണ്. സർവ്വവും ചുവപ്പാണ്. ഞാനും ചുവപ്പാണ്.
Read more